Lichtpuntjes dag twaalf

blog 27 maart 2020

Mijn vader is vandaag 75 jaar geworden. We brachten contactloos taart in de tuin, zongen een liedje en fietsten terug om samen via FaceTime koffie te drinken met taart.
De mondkapjes voor kraamzorg Heerhugowaard zijn klaar. Wilma heeft ze gewassen en schoon in zakjes gedaan.
Ik was nog niet helemaal klaar met mondkapjes naaien en daarom ben ik begonnen met mondkapjes maken voor mijn vrienden die er ook behoefte aan hadden vanwege werk.
Ook vandaag heb ik nog wat lichtpuntjes kunnen vangen.

Mondkapjes voor de kraamzorg dag vier

blog 26 maart 2020

Vandaag gingen we weer verder met het naaien van mondkapjes voor de kraamzorg Heerhugowaard. Amira, Teun, Wilma en ik werkten in de praktijkruimte van Wilma Wegert in Winkel. Bernadette, die deze actie samen met Wilma is begonnen, werkt thuis aan de mondkapjes.
Wilma maakt ze in het lichtblauw met witte binnenkant. Grappig, dat ik dat keurig en zakelijk vind. Teun, Amira en ik maken ze van bont gekleurde stukjes rest stof. Wat ik dan vrolijk vind en ineens kwam de vraag of ze ze dan wel serieus nemen. Net zoiets als het niet serieus nemen van stormen met een vrouwennaam, Marc Marie sprak hier over bij De Wereld draait door. Dat er meer ongelukken gebeuren bij een storm met een vrouwennaam, dan bij stormen met een mannennaam.
Hopelijk worden ze serieus en met liefde gebruikt. Want ze zijn serieus met liefde gemaakt in een serieus spannende tijd.
Vandaag was onze laatste dag. We hebben nu genoeg mondkapjes voor de kraamzorg gemaakt. Het voelt goed en zinnig. Wilma gaat ze wassen en steriel inpakken en afgeven bij de kraamzorg.
Nu zelf eens kijken wat ik voor zinnigs en liefdevols kan bedenken en doen.

Lichtpuntjes dag tien

blog 25 maart 2020

Wat een mooie dag. Nadat we begin januari terug kwamen uit Costa Rica is het niet zo prachtig, strak en stralend weer geweest als de afgelopen dagen. Dit geeft energie.
Overal waar ik kijk zijn geluksmomentjes in de vorm van zonnestralen. Dat compenseert alles, bijna alles. We hebben wel wat te verwerken me z’n allen. Voor mij zijn het maar kleine zaken. Maar tjee wat kunnen die veel irritatie opwekken. Dus gooi ik het van me af. Gelukkig kan ik thuis mijn hart luchten na bezoek supermarkt, en op mijn weg terug naar huis genieten van de lente die zich prachtig en fier ontpopt. Wilg, narcissen en dotterbloemen. Tulpen kreeg ik van buurman Hans. Omdat we goede buren zijn. Das toch een aardig gebaar.
Wilma helpt via telefonische consulten. Zij had zoveel telefoontjes dat we vandaag bij ons werken. We krijgen vandaag steun van Amira.
 En ik maakte voor het eerst roti. Reuze ingewikkeld en na twee uur deeg maken, rijzen, rollen, deeg laten rusten, uitrollen en bakken waren ze heerlijk.
Morgen gaan we weer in Wilma haar praktijkruimte aan het werk. Met z’n vieren. Mijn favoriete groepje en getal.

Lichtpuntjes dag acht

blog 23 maart 2020

Kom je ook mondkapjes maken voor de kraamzorg? Daar gingen Teun en ik op in.
Met Wilma en Teun zijn we vandaag begonnen met mondkapjes naaien voor de kraamzorg. Een dochter van een vriendin van Wilma had er om gevraagd en omdat wij iets wilden doen om te helpen gingen we bij in Wilma haar praktijkruimte, voorheen galerie Wegert & Sadocco, aan de slag. Anderhalve meter van elkaar af werken gaat daar prima. Wilma en ik naaien. Teun knipt en strijkt.
Mooi weer wat lichtpuntjes gevangen vandaag.

Lichtpuntjes dag zeven

blog 22 maart 2020

Tijdens de was binnen halen hoorde ik muziek. De ijsco-bus? Of rijdt er iemand rond met de ijsco-bus met afhaal-eten? Het is immers etenstijd. Das een goed idee, dacht ik. Nog scherper luisteren en ik wist het. Het is een draaiorgel. Die staat vast voor Magnushof.
En ja! Twee mannen staan met hun draaiorgel voor de entree van het zorgcentrum. Wat een mooi gebaar en goed idee. Nieuwsgierig loop ik er naartoe en op gepaste afstand luister en geniet ik van dit moois voor de mensen van zorgcentrum Magnushof. Zulke kleine lichtpuntjes geven mij grote ontroering. Wat mooi.
Ook mooi is dat op mijn weg naar het zorgcentrum ik puttertjes hoor. Goed kijken en ja, twee knapperts zitten in de boom tussen de knoppen. Ook al zo’n fijn lichtpuntje. Dol op licht, puntjes en putters. Lichtpuntjes, gelukkig zijn ze overal. Dichtbij tussen het schijnbaar heel gewone.

Tekenen van liefde

blog 20 maart 2020

Deze tekenen van liefde zijn voor jou Mirjam Kooij, voor jou goede zorgen, inzet, aandacht, kennis en liefde. En ook voor de ouderen in Verpleeghuis Magnushof en voor alle andere mensen die werken in de zorg.
Ik ging een bestelling op de post doen en zag deze kleurrijke tekeningen met liefdevolle boodschappen op de stoep van Magnushof.
Bij deze wil ik met deze mooie woorden “Water is sterk, maar liefde is sterker”. “Groeten van ons” en tekeningen ook twee mensen in de zorg bedanken. Twee mensen waar ik zelf direct betrokken bij was: Dank je wel nachtzuster in het Slotervaart ziekenhuis.
Toen ik vier maanden zwanger was en een acute blindedarm ontsteking had, met al een opengesprongen appendix, had ik een hele bijzondere nachtzuster. Na de operatie zonder pijnstillers, vanwege de zwangerschap, lag ik angstig te schudden en klaar wakker in m’n bed. De nachtzuster stelde me gerust en kwam heel vaak bij me kijken. Haar aandacht en zorg gaf rust en vertrouwen. Ik herstelde spoedig en onze dochter is nu 19 jaar.
Toen onze lieve vriendin Mieke in het sterfhuis in Haarlem lag en ik met oud-en-nieuw vermoeid aan haar bed zat, stelde de nachtzuster rond 4 uur voor dat ik eventjes een tukje kon doen in het kantoortje. Ik had nog drie uurtjes voor de ochtendploeg kwam en in die ruimte moest zijn. Ze maakte met zorg en aandacht een bed voor me klaar. Ik sliep die drie uur als een roos onder de deken van liefde van de nachtzuster.
Alle lof, gezondheid en mooie wensen aan de mensen in de zorg. Dank je wel.