Ik wens jou lichtpuntjes

blog 2 april 2020

Ik doe het dagelijks, naaien. Maar je genaaid voelen is weer iets heel anders. Ik naai hem er even uit. Gelukkig mag ik een rondje om voor een frisse neus. Even stoom uit m’n oren blazen. Goed dat ik nog lekker dicht op de bloemen en bloesem mag zitten. Ze ruiken echt heerlijk. Het lijkt ook wel alsof ik meer ruik nu het wat stiller is op straat.
Veel paardebloemen zijn ook al weer zo ver dat je de zaadjes weg kunt blazen. Klaar om wensen te doen. Ik heb er nog wel een paar voor jou en voor jou. Hier komen ze pffffffffffffffffff.
Ik maakte vandaag ook nog twee, de laatste twee, mondkapjes. Het is in m’n rug geschoten en de garen lusten aan alle kanten. Als het niet soepel loopt is dat een teken dat ik iets anders moet gaan doen. Wat, weet ik nog niet. Lekker dotteren langs de waterkant, zoals de dotterbloemen. Of heerlijk naar mijn spiegeling kijken als de narcis. Of sterk zijn als een madeliefje. Of bloesem maken en straks de vruchten plukken. Laat ik eens een voorbeeld nemen aan de natuur. Of toch nog niet. Als een paardebloem zaadjes met vleugels maken en ze wegblazen en een wens doen kan ik altijd nog wensen. Laat ik maar gaan doen.

Lichtpuntjes dag zeventien

blog 1 april 2020

Op zoek naar lichtpuntjes met dikke wolken boven het hoofd. Toch in gevonden, met name in datzelfde wolkendek en in de volle tulpen van buurman Hans.
Ik hou van kijken naar dooie vissen, ook levende overigens en van dolfijnen, over water en zwemmers gesproken, zeker als ze naast mij opduiken. Dat maakte ik al twee keer mee. Op de academie maakte ik al eens een gietmal van een dode vis. Dat stonk enorm, dode vis en warm gips. Dat was geen succes. Of je het lichtpuntjes kunt noemen is de vraag, mijn vraag. Daar dacht ik kort over na tijdens het besluit om het wel of niet te fotograferen. Het is een mooi stilleven. Ik vind het een mooi stilleven. Stil leven. Stil leven met vis, tulp en lichtpuntjes.

Het doorgeef kettingbrief virus

blog 31 maart 2020

Corona virus is heel besmettelijk, eigenlijk een soort hele nare kettingbrief. Gek genoeg krijg ik tijdens de quarantaine tijd dagelijks allerlei verzoeken om deel te nemen aan kettingbrief-achtige acties. Een hele leuke en ook spannende was het verzoek om deel te nemen aan een doorgeef tekening. Al heel lang wil ik kunnen tekenen en soms laait het op, die behoefte om te leren tekenen. Zoals laatst.
Gister tekende ik een de doorgeef tekening in en vanmiddag tekende ik een kleurplaat. Vanavond fietste ik naar mijn jongste vriendin om de doorgeef tekening bij haar af te geven. Zo ving ik naast lichtpuntjes ook nog roze wolken.

Lichtpuntjes dag vijftien

blog 30 maart 2020

We zijn klaar. Teun en ik maakte vandaag de laatste mondkapjes die werden besteld. Wat nu dan? We beginnen maar met puzzelen. Mars en Teun hebben twee puzzels gekocht bij de kringloopwinkel. Eentje met een landschap met water en wolken. Die wolken zijn echt niet te doen. Voorlopig blijven wij thuis. Eerst maar stukjes sorteren dan.
De lichtpuntjes kwamen vandaag met vlagen. Ik heb ze weten te vangen. Er kwam er zelfs ook eentje als verrassing in de vorm van bonbons. Bezorgt. Gekregen van mijn lieve nicht uit Deventer. Zij bestelde ook mondkapjes. Voor de zorg. Voorzorg. De zorg voor haar huis en voor haar longen. Ze gaat namelijk klussen en gaat ze gebruiken als stofkapje tijdens het klussen.
Wij dronken koffie met heerlijke bonbons. En wat er ook op de bonbon staat. Wij blijven thuis en vangen huiselijk licht.

Lichtpuntjes dag veertien

blog 29 maart 2020

Lichtpuntjes komen vanzelf mijn kant op. De zon schijnt en valt mooi op de mondkapjes die we maken voor de zorg We krijgen feestelijk verzoek en tijdens het Rummikub spelen komt er een geluid binnen wat lijkt op een autospeaker. Rijden ze door Schagen om te zeggen dat we thuis moeten blijven? Wat hoor ik?
Ik loop naar buiten en hoor een volkszanger. Vast weer een mooie actie voor Magnushof. Dus loop ik naar verzorgingshuis Magnushof. Daar staat een zanger uit volle borst en in z’n eentje met een aanhanger vol geluidsapparatuur liefdevol de bewoners toe te zingen. Wat mooi.
Op mijn rondje frisse neus zie ik dat de iepen vol trossen iepenzaadjes staan en er staat zelfs in de bosjes een aantal rode tulpen. Hoe komen die daar toch?  Ik hoor gezaag en gluur even tussen de bosjes en zie twee kinderen aan het werk. In diezelfde bosjes ontstaat van takken en omgevallen bomen een prachtige hut.

Mondknapjes

blog 28 maart 2020

Na de kraamzorg maken we nu mondkapjes voor meer mensen die werken in de zorg. Eergisteren besloot ik om voor iedereen die mij om mondkapjes had gevraagd kapjes te maken. Samen met Teun deden we gister de eerste twee en vandaag maakte we er zes. Met liefde gemaakt en daarom natuurlijk met een geborduurde kus op de wang.
Het voelt als zinnig werk. Wij knappen op van het maken van de mondkapjes. Morgen gaan we aan de slag voor de mensen die zorgen voor een lief meisje.

Lichtpuntjes dag twaalf

blog 27 maart 2020

Mijn vader is vandaag 75 jaar geworden. We brachten contactloos taart in de tuin, zongen een liedje en fietsten terug om samen via FaceTime koffie te drinken met taart.
De mondkapjes voor kraamzorg Heerhugowaard zijn klaar. Wilma heeft ze gewassen en schoon in zakjes gedaan.
Ik was nog niet helemaal klaar met mondkapjes naaien en daarom ben ik begonnen met mondkapjes maken voor mijn vrienden die er ook behoefte aan hadden vanwege werk.
Ook vandaag heb ik nog wat lichtpuntjes kunnen vangen.

Mondkapjes voor de kraamzorg dag vier

blog 26 maart 2020

Vandaag gingen we weer verder met het naaien van mondkapjes voor de kraamzorg Heerhugowaard. Amira, Teun, Wilma en ik werkten in de praktijkruimte van Wilma Wegert in Winkel. Bernadette, die deze actie samen met Wilma is begonnen, werkt thuis aan de mondkapjes.
Wilma maakt ze in het lichtblauw met witte binnenkant. Grappig, dat ik dat keurig en zakelijk vind. Teun, Amira en ik maken ze van bont gekleurde stukjes rest stof. Wat ik dan vrolijk vind en ineens kwam de vraag of ze ze dan wel serieus nemen. Net zoiets als het niet serieus nemen van stormen met een vrouwennaam, Marc Marie sprak hier over bij De Wereld draait door. Dat er meer ongelukken gebeuren bij een storm met een vrouwennaam, dan bij stormen met een mannennaam.
Hopelijk worden ze serieus en met liefde gebruikt. Want ze zijn serieus met liefde gemaakt in een serieus spannende tijd.
Vandaag was onze laatste dag. We hebben nu genoeg mondkapjes voor de kraamzorg gemaakt. Het voelt goed en zinnig. Wilma gaat ze wassen en steriel inpakken en afgeven bij de kraamzorg.
Nu zelf eens kijken wat ik voor zinnigs en liefdevols kan bedenken en doen.

Lichtpuntjes dag tien

blog 25 maart 2020

Wat een mooie dag. Nadat we begin januari terug kwamen uit Costa Rica is het niet zo prachtig, strak en stralend weer geweest als de afgelopen dagen. Dit geeft energie.
Overal waar ik kijk zijn geluksmomentjes in de vorm van zonnestralen. Dat compenseert alles, bijna alles. We hebben wel wat te verwerken me z’n allen. Voor mij zijn het maar kleine zaken. Maar tjee wat kunnen die veel irritatie opwekken. Dus gooi ik het van me af. Gelukkig kan ik thuis mijn hart luchten na bezoek supermarkt, en op mijn weg terug naar huis genieten van de lente die zich prachtig en fier ontpopt. Wilg, narcissen en dotterbloemen. Tulpen kreeg ik van buurman Hans. Omdat we goede buren zijn. Das toch een aardig gebaar.
Wilma helpt via telefonische consulten. Zij had zoveel telefoontjes dat we vandaag bij ons werken. We krijgen vandaag steun van Amira.
 En ik maakte voor het eerst roti. Reuze ingewikkeld en na twee uur deeg maken, rijzen, rollen, deeg laten rusten, uitrollen en bakken waren ze heerlijk.
Morgen gaan we weer in Wilma haar praktijkruimte aan het werk. Met z’n vieren. Mijn favoriete groepje en getal.