Bergen en zee

blog 17 oktober 2021

Wij deden alvast een voorproefje op de kunst10daagse Bergen. Werk van Eltonora Stol en Xerxa. We namen ons voor om volgende week weer te gaan. Een fijne koffie in een winkel waar ik alles mooi vond. Prachtige geel. Zo blij dat die felle kleuren weer terug zijn, en misschien wel zelfs in de mode zijn. Wandeling aan zee in Petten deden Monique en ik als toetje.

Proeven aan biologische bloembollen

blog 15 oktober 2021

Half augustus zag ik een oproep van Huiberts biologische bloembollen voor tijdelijke hulp in het bedrijf. Sinds het lezen van een artikel in de Flow, enkele jaren terug in de wachtkamer bij onze tandarts in ’t Zand, tandarts Merel, volg ik ze op sociale media. Toen ik die oproep zag wilde ik graag gaan helpen.
Achttien augustus een afspraak en 19 augustus was mijn eerste dag op het bedrijf aan de Ruigeweg in Sint Maartensvlotbrug. Beetje zenuwachtige start. Wel voelde ik me op m’n gemak bij Johanna en John. Hele lieve mensen met een mooi bedrijf.
Tijdens het werk bij Huiberts heb ik het gevoel dat ik iets doe voor de wereld. Dat ik iets bijdraag. Vandaag was de laatste dag. Ik kijk terug op een bijzondere periode. Veel geleerd over bloembollen. Ook zo verbaasd over al die verschillende vormen. Ik kende alleen de tulpenbol van het bollenpellen van vroeger. Hier zag ik ze groot, klein, zacht, rond, lang en zelfs knuffelbaar. Met één van de krokussen zou ik zo in kunnen snoezelen. Zo ontzettend zacht zijn die. De Ipheion Wisley Blue ruikt verrukkelijk, naar gebakken uitjes. Als ik die moet tellen krijg ik gewoon trek. Ook zijn er bolletjes die er precies uitzien als Tijgernootjes. Ze zijn om op te vreten die bollen. En dat kan ook, wel tulpenbollen. Want ze zijn biologisch en Johanna Huiberts heeft er een kookboek over gemaakt. Over de eetbare tulp ‘ Eet smakelijke tulp‘.
Heel leuk om eens een recept met tulp uit te proberen.Steeds ben ik zo enthousiast over al de nieuwe dingen die ik leer dat zo’n beetje al mijn vrienden nu biologische bloembollen in tuin op pot hebben. Met name de krokus waar je je eigen saffraan af kunt halen. En snel al. Want eind september moesten ze de grond in en dan komen ze over zes weken al uit. Hoe ik dan precies de saffraan ga oogsten weet ik niet. Dat zie ik dan wel. Het is alsof geld aan de boom groeit, maar dan saffraan aan de krokus uit m’n eigen tuin. Ik ben benieuwd. Ze komen al op. Net als de klaproos van de buurman uit een ander blok. Bijna nooit heb ik een klaproos. Nu komen ze allemaal al op. Weer niet goed. Veel te vroeg. De focus ligt natuurlijk op de Sativus, de saffraan krokus. Volgens mij heb ik vijf of zes bolletjes geplant. Dat zou genoeg moeten zijn voor de saffraan in het gerecht Perzische juwelenrijst. Die ik kort geleden in Portugal at. Hmmm, nu al zin in.
Het was dus mooi. Ook nog eens de kleurrijke najaar zonsopkomsten kunnen meemaken tijdens de ritten naar de boerderij. Nog wat plaatjes van Huiberts biologische bloembollen. Een bijzondere wereld, waar ik heel even een kijkje mocht nemen en een beetje deel van uit mocht maken. Flink werken. Eén dag stond ik aan de lopende band. Ineens begreep ik het begrip ‘Boerenkermis’. Als je zulk zwaar werk doet moet je wel met je collega’s een uitlaatklep in de vorm van kermis hebben. Ik had zoveel zin in bier, en die Tijgernootjes. Petje af hoor.
Ook luisteren naar de gesprekken van betrokken mensen. Hun aanstekelijk enthousiasme over werken met biologische bloembollen. Het voelt dat iedereen aan de koffietafel welkom is voor aandacht, een grap, kennisoverdracht en een puur betrokken gesprek. Logisch, biologisch. Rust, ruimte voor iedereen, een grap, kennis en doorwerken. Verder geen flauwekul.

Stok oude laatbloeier

blog 10 oktober 2021

Die enige stokroos die hier opkomt is er eentje met de kleur oud-roze. De eerste ooit. Ik werd vorig jaar vijftig en na mijn verjaardag verschenen de eerste bloemen. Toen ook laat in het jaar. Ik denk om nog even extra aan te geven dat vijftig echt wel oud is. Om dat nog even kracht bij te zetten is hij niet alleen oud-roze van kleur, het is ook nog eens een laatbloeier. Ook dit jaar zijn er afgelopen week pas bloemen aan ontstaan. Laatbloeier. Het bloeit me niks.Haha! Of wellus? Ja. Nee. Beide. Ik hou wel van dubbel. Wat ik mis is dat losse, blije, vrije, onnozele, complete, pure, naïeve, speelse, onafhankelijke, dromerige, van jongen mensen. Toen ik zeventien was dacht ik, en ik weet nog waar ik liep, op het schoolplein van de middelbare, deze leeftijd is goud. Voor altijd wil ik zeventien jaar blijven.
Misschien voelde ik toen aan wat er ging gebeuren. Drama’s volgden elkaar snel op. Een zelfmoord poging (haar eerste) van mijn beste vriendin. Gedwongen opnames van vrienden in psychische nood. Meer zelfmoord pogingen.  Verdenking van sex met een docent. Twee keer in een trein met dodelijk ongeval. Waaronder twee meisjes van een jaar of tien, en als treinpassagier alles kon zien van het opruimen van het spoor.
Voor mijn zeventiende was ik vast te dromerig en met mijn fantasiewereld bezig om de drama’s om mij heen te zien, te herkennen. Ik zag op die leeftijd ook vaak geen ernst in de dingen. Vanmorgen een moment van bewustwording. Terug fietsend, met ontbijt van de supermarkt, zag ik slingers en ballonnen in een raam. Een verjaardag, drie jaar. Dat maakte me sentimenteel. Puur kind zijn. De spanning, de aandacht, de tijd voor de verjaardag, iedereen die bezig is met de jarige, de liefde en vriendschappen en families bij elkaar om samen feest te vieren.
De croissantjes waren weer heerlijk en daarna kon ik mijn thuis giet fabriek weer opstarten. Vier onderdelen van het servies Zeee is nu ook bij de museumwinkel van Kranenburgh, Bergen, te koop. Mijn voorraad aanvullen. Zo ging ik weer fijn aan het werk. Meters gieten en daarvan genieten. Want zo is het ook, ik ben blij met klein geluk. Heerlijk werken in mijn thuis atelier. Laat die stokoude roze lekker laat bloeien. En we eten spruitjes, die vind ik nu dus heerlijk, als kind niet. Dus, is dat dan een winstpunt op ouderdom?

Den gans

blog 8 oktober 2021

“We gaan naar Den Bosch toe, met zoete lieve Floortje. …. zoete lieve Gerritje “Altijd een liedje in m’n hoofd. Met mist, alpacawol en bossche bier, op het terras aan het water, met ganzen in overvloed toe.

Muzeeeeeum winkel Kranenburgh

blog 6 oktober 2021

Vandaag vier onderdelen van het pronk servies van de serie Zeee naar de museumwinkel van Kranenburgh in Bergen gebracht. Wat een aardige ontvangst weer. Het museum is in expositie-ombouw en dat maakte mijn bezoek nog meer speciaal dat ik daar dan naar binnen mocht met mijn kratten met servies. Blij met dit verkooppunt. Heel blij. Op de terugweg leek de muziek ook wel swingender. Ik nam de toeristische route terug naar huis. Lekker lang nagenieten van de mooie ontmoeting met Marieke van Esch en haar collega’s. Heel bij. Hoezeeee!

Zeeën van vriendschap

blog 2 oktober 2021

Thuis, hier naar het strand. Ook genieten van de vriendschap en uitwaaien met Monique. Vogels zie ik graag levend. Maar dood, zo schoon als een zee-engel-meeuw, daar heb ik ook een zwak voor. Deze ligt er toch echt prachtig bij. Het was, zeker na de warmte van Lissabon, koud en gelijk heerlijk.
Daarna werk uit de serie Zeee afwerken en oven vullen. Morgen biscuitstook stoken.