Werk brengen Kranenburgh Bergen

blog 15 februari 2024

Dat beeld van die mevrouw ‘Flora’ van Pauline Eecen voor het museum Kranenburgh zegt het al weer, joepie! Ik mocht weer werk brengen naar de museumwinkel van Kranenburgh. Altijd een beetje spannend, zo echt, ofzo, werk mogen brengen naar een museum winkel. Alsof het dan meer is. Een tijdje terug deed ik ook toelating voor de stichting Kunstenaars Centrum Bergen die de villa van het museum als expositieruimte hebben. Ik werd door de jury unaniem afgewezen om lid te worden. Dat deed pijn. Nu zit er dus een link met het museum. Alsof ik daar nu ook zomaar uit geknikkerd kan worden. En zo is het ook. Dus ik vier het moment van werk achterlaten nog een beetje meer! Nu ik er toch ben kan ik er maar beter dubbel van genieten. Om de vreugde nog wat extra te vieren koop ik een cadeau voor Teun haar nieuwe huis. Een aardappel van porselein met goud glazuur van Wil van Blokland. Teun was afgelopen maandag jarig, dus kon er nog wel een cadeau bij. Hoera! Hieperdepieper. In de Floria!

Kapotte vleugel en serieus mislukt zelfportret

blog 13 februari 2024

Vorige week dinsdag vond ik een dikkopschildpad in de branding. Vanmorgen ging ik even wandelen en dacht daar aan terug. Soort van met angst. Ik dacht aan de schildpad en dacht dat als er eentje ligt, dan kunnen er misschien wel meer aanspoelen. En wat als de dagelijks oefenende hardloop dravende paarden met sulky een hoef op het schild van de schildpad zetten? Brrr. Flink doorlopen en die gedachte loswrikken.
Richting strand Julianadorp loopt een man mijn kant op. Met iets in zijn handen. Is het weer een schildpad? Nee, een vogel, een zeekoet. Eigenlijk een meerkoet, want de toerist is Duits. En zeggen we het niet precies andersom? Zee in plaats van meer en andersom? Of ik kan helpen. De vogel heeft een kapotte vleugel. Ik ga met zeekoet naar huis en breng het dier naar vogelopvang De paddestoel in Den Helder.
Daarna proberen zelfportret te maken in atelier voor een interview. Lukt niet helemaal. Zeker ook omdat Pip in mijn atelier is gekomen en mij nogal afleid. Zie in de achtergrond dan hoe ze haar best doet om aandacht. Morgen maar weer een poging.
Over vogels geschreven trouwens, er zitten lekker veel vinken bij ons in de tuin. Nog even en ik zie de distelvinken, putters, hier ook. Ik hoor ze wel. Zie ze nog niet. De eksters bij de buren werken heel het jaar aan hun nest. Maar met de opgekomen sneeuwklokjes, krokussen en het voorjaar in de lucht vliegen ze af en aan met enorme lange takken. Knap hoor.

Kikker en de varkenspest

blog 9 februari 2024

Het schijnt met je soort van hersenen te maken te hebben of je het ziet of niet. Ik heb ze, dat soort. Ik zie ze overal, gezichten. Zo ook in mijn werk. Heel vaak zie ik in het werk uit mijn serie Rare vogel een olifant of ander dier. Best raar. Vraagt de serie natuurlijk ook om. Vandaag naaide ik een pestvogel en ja hoor precies bij deze zie ik een varkenskop. Heel wat stiksels gingen er nog overheen. Het eindresultaat laat ik na het persen tussen een stapel boeken zien.
De ijsvogel die ik maakte heb ik poten gegeven van een kraanvogel, althans daarop geïnspireerd. Waarom lijken die dan op de poten van een kikker? En die loopt helemaal niet zo. Gek. Oh nee raar.