Callantsoog onder het blad

blog 4 november 2022

De oude keuken in ons nieuwe huis vond ik prachtig. Het liep alleen voor geen meter. Eerst ruilden we het gasfornuis in voor een keramischfornuis. Daarna de bovenkasten er af. De lades zijn slecht te gebruiken en kapot. Dus nu gaat het er toch helemaal uit. Direct op het dak van de auto naar de stort. Mooie ontdekking tekst en cijfers onder op het blad.

Bloemen zee

blog 31 oktober 2022

Weer gewerkt aan nieuw werk voor expositie bij galerie De Stoker, Amsterdam. Bij het kleurgebruik van de afgelopen werken denk ik vandaag ‘verbloemen’. Verbloemen. De mode uit de jaren 70 komt weer langzaam terug. Ik zie het terug in mijn eigen werk. Vanwege het overlijden van de zus van Brenda heb ik al weken David Bowie op staan. Die muziek is ook uit die tijd. Door de herhaling van de nummers gaan de teksten leven. Nou ja leven, ik voel ze binnenkomen. Door mijn kleur gebruik en bloemen denk ik nu dat ik ook aan verbloemen doe. Het is crisis en ik probeer de wereld met kleur en beeld mooier te maken. Beetje hopeloos eigenlijk. Wie weet kan ik nog ooit werkelijk iets betekenen in het verbeteren van de wereld, in het klein dan. Das voor mij al een groot streven. Ik naai in ieder geval nog steeds een ‘x’ op het werk als het af is. Als teken van liefde.

Spreeuw knap

blog 27 oktober 2022

Onze nieuwe tuin heeft nu al veel vogels op bezoek. Het eerste wat ik deed na de sleuteloverdracht was dan ook wel de voersilo’s ophangen. Maar toch blij met de vogels. Vandaag zag ik zelfs spreeuwen op de silo. Wel even navraag gedaan, want ik kende de winterversie van de spreeuw nog niet. Wel de veren, niet dat de snavel ook mee kleurt. Super koel die natuur. In de zomer een gele snavel en grijszwart in de winter.
Natuurlijk ook kauwen. Die waren er al in week één. Mijn favoriete tuinvogels, grappig, elegant, slim, samenwerkend en geven mij ook nog eens het gevoel dat ze me kennen. Weten dat ik het ben die ze voert. Mooi toch. Ik heb ook oogcontact. Dat lukt me niet met die kleine kraaloogjes van mussen en mezen. Daar zijn er veel van hier in Callantsoog. Maken wel veel lawaai die kleine kleuters van een mussen en mezen. Dat de kauwen met klompen aan door de dakgoot gaan, met name ’s morgens vroeg zegt Mars, merk ik niet eens. Zo leuk vind ik ze.
Verder nieuw werk voor expositie 10x10artist.com aan het maken. In november komt er een boekje uit, met daar aan gekoppeld meerdere exposities met 10x10cm werk en ook groter werk van verschillende deelnemende kunstenaars. Nu lijkt het alsof ik maar één speld heb.  Zo vaak als deze op mijn foto’s voorkomt. Das niet waar. Ik heb er veel. Maar deze groene is mijn favoriet. Daar valt het licht vaak ook zo mooi op.

Werkblind

blog 25 oktober 2022

Het lukte niet, ik werd afgeleid en deed daarom de radio aan. Om de geluiden van het verbouwen van verschillende buren rond ons huis te verdoezelen. Aan drie kanten zijn er mensen net verhuisd. Bewegelijk stuk hier rond ons huis. Ik denk dat de radio mijn werkflow in de weg zat. Het kwam niet. Ik deed maar wat en zag niets, voelde niets, er kwam niks. Ja ergernis. Dat het zonde van mijn tijd was wat ik in mijn atelier aan het verprutsen was. Tijd verdoen. Grom. Gedachtes in de weg. Grom. Precies wat ik aanhang, dat er geen sterren zijn zonder mislukking. Of zo.
Kijk in nu net de foto’s terug van het proces, doe ik altijd om een soort van afstand te nemen van mijn eigen werk, vind ik het heel mooi. Precies zoals ik het wilde maken toen ik vanmorgen begon. Ik zag het niet. Deed het weg. Ging nog wat zitten veranderen. Deed het weer weg. Keerde het om en vertrok naar Den Helder voor een afspraak. Net keek ik nog eens naar wat ik had gedaan. Ontevreden. M’n eerste opzet was immers weg gedaan. De foto’s tonen mijn blindheid van vandaag… Morgen kijken of ik het nog na kan maken. Werkblind, vast ook te lang met m’n cd in de zon zitten kijken. Naar die zonsverduistering. Dat was wel grappig. Gisteren cd’s weg geknikkerd, vandaag er twee uit de kliko gehaald om naar de zon te kijken. Op elf uur was er een hapje uit. Of wel de maan zwoof er voor. Wat doet de maan eigenlijk? Vliegen? Zweven? Hangen? Staan? Sowieso in de weg vandaag.

Berkenhemel

blog 24 oktober 2022

De berkenhemel, ik ben er! Mijn verlangen was altijd zo groot om bij een berkenbos te wonen. Ik was zelfs van plan om er zelf eentje aan te planten. Zo dol ben ik op een sprookjesbos van heel veel berken bij elkaar.
De wind was gaan liggen, de regenwolken weg, tijd om nog een stukje van het ‘Zwarte pad’ te ontdekken. Ik loop de straat uit. Linksaf een bosje in. In de schaduw zitten twee mensen een peukje te roken tijdens het honden uitlaten. Vreemd bosje. Een bochtje verder en daar loopt een miniatuur bull terrier me vrolijk tegemoet. Nu ineens een goede wandeling. In één klap geniet ik en ben ik dol gelukkig. Ik zie berken en een soort landschap waar ik van hou tijdens wandelingen in Schoorl, Hargen en Camperduin. Het is gewoon ook hier! Ik woon bij het bos! Super mooi stuk landschap. Duizend keer mooier dan dat geasfalteerde eenrichtings-wandel-verkeer Het zwanenwater. En ik woon ook nog eens naast het strand! Daar was ik van op de hoogte. Nog nooit in het Kooibosch geweest. Het heeft immers ook een naam zag ik op een van de bordjes. Best logisch dat werkelijk iedereen een vakantiehuis hier heeft. Alle dagen op vakantie.

Appels en peren

blog 23 oktober 2022

Gisteravond appels en peren van mijn ouders gekregen. Vanmiddag rustig aan tafel gezeten met snijplank, mes, iets van dertig appelen en tachtig stoofperen. Tussen door nog maar een wandeling waar ik gisteren voor het eerst liep, nu met Teun. Fijn hoor bos en bomen om de hoek.
Appeltaart aangebrand en peren smakeloos. Dus bodemloze appeltaart. Het perenvocht op smaak gebracht. Misschien smaakt het morgen wel naar peer.

Groenkust

blog 22 oktober 2022

Tijdens het klussen ging ineens de zon schijnen. Jonaske leerde mij over het ‘Zwarte pad’ dus deed ik een rondje buitenom. Ik begon aan zee, maar zand heel mul, dus duin weer over en naar het pad. Heel veel groen, ook in de tuinen. Dat geeft inspiratie. Nu wil ik dus m’n tuin vol lariks, sparren, lampionplanten en kardinaalsmutsen. Al is die laatste giftig, dus daar twijfel ik nog over.
Een eetbare tuin, met name voor vogels, egels en insecten, is mijn streven. Het begin is er, weer een krokus met saffraan opgekomen en geplukt, en ik zag een tomatenplant. Niet zo gek als je alle zaden die je hebt van je vorige tuin in Schagen allemaal strooit in Callantsoog. Wel gek om het nu te zien opkomen. Goed voor het compost en wat al niet meer voor goeds voor de nieuwe tuin.