Zonnige toet

blog 25 april 2021

Geel het is er de laatste dagen nogal veel, en een gezicht in mijn toetje, haaahaaaa. Waar je aandacht aan geeft groeit. Beetje aan het onderzoeken hoe de dingen ontstaan en gaan. Zo lees ik veel over de Maya Kin. Ik ben Ahau, gele zon, en op de één of andere manier lijkt alles geel te zijn op mijn pad.Gisteren videobellen met mijn vriendin uit Lissabon. Ze at tijdens ons gesprek een stuk cake. Zij kan zo goed koken, als we bij haar zijn doen we niets anders dan genieten. Door dat gesprek en die cake moest ik wel het toetje maken die ze een aantal jaren terug voor ons maakte. Griekse yoghurt, slagroom, munt, aardbeien en cake. Hmmmmmmmmm nu al zin in het toetje van morgen. Ik nam trouwens mijn toetje voor en na het eten. Zoals ze volgens Mars in Brabant zeggen: zo zal ik zal m’n dikke kop wel houwe.Over dikke bakkes, zie die dikke bak dan. Nou ja dik, vet mooi. Die stond naast de supermarkt. Super mooie kleur.

Dubbel water op tulpenland

blog 22 april 2021

Lammetje cadeau afgeven, zie vorige post, een joekel van een spiegel opgehaald. Daarmee terug naar huis langs de bollenvelden met hyacinten, tulpen en veel narcissen rijden maakt de cirkel mooi rond. Net als de spiegel voor Teun achterin.Het ruikt verrukkelijk. Het ziet er prachtig uit. Voor het perfecte uitzicht moeten de tulpen nog net iets groter groeien. Met water en zon is dat over een paar dagen geregeld. Knap die natuur.Terwijl ik naar het spuiten kijk. Hoe het avondlicht over de duinen er prachtig op valt en zelfs af en toe een regenboog geeft, herinner ik me een hoos gif over ons heen tijdens een wandeling met Teun, vorig jaar begin van de lockdown. Wat een troep kwam er over ons heen. Het stonk, we konden het gif proeven. Dat gaat hier elk jaar over de bollenvelden heen.Met het hyacinten koppen en tulpen bollenpellen, tijdens de schoolvakanties, heb ik honderden en misschien wel duizenden guldens verdient. Een fijne vakantiebaan. Maar niet alleen maar rozengeur en maneschijn of hyacintengeur en zonneschijn hier in bloemenland. Het werken met bloembollen geeft gif vervuiling. Daar ben ik van bewust. Wel een goed voorbeeld van bollenboeren Johanna en John Huiberts in Sint Maartensvlotbrug die het helemaal biologisch doen. Een goed begin een goed voorbeeld doet volgen.De roze bloesem kreeg ik uit de tuin van Vio, een mooie roze oase in huis.

Eiken met lof

blog 22 april 2021

Geen groot feest, wel een waardige leeftijd. Daar hoort een klein zelfgemaakt cadeau bij gemaakt op tweedehands damast servet. Het cadeau geef ik mee met Linda. Voor haar lieve moeder. Die moeder denkt zo af en toe aan mij bij het opruimen van rest stukken textiel.Het zou een lammetje moeten zijn. De tekening op de achterkant begon ook best daar mee. Toch zie ik er ook een hond en een geit in. Mooi mislukt lammetje. Ik denk dat ze het zal waarderen. Want zo is ze, die moeder van Linda. Wel in voor een geinige mislukking.Hulde aan de Eiken met lof. Alleen de titel van deze leeftijd is al mooi. Direct zin in salade met lof. Enne I lof lammetjes. Eikels met lof. Hmmmm, krijg er trek van. Hopelijk smeren Linda en haar moeder hun feestelijke toet met een ander servet af. Kom ik weer uit op de tweedehands damast servet. Ik hou van verhalen in het rond, ronde verhalen.Nog even op detail. Omdat de moeder veel met textiel heeft gewerkt heb ik expres op de achterkant geborduurd en daarna het werk omgedraaid. Op de voorkant, eigenlijk achterkant borduurwerk/naaiwerk, heb ik een aantal strepen gezet met pen, alsof het lijkt op een naaipatroon. Klein cadeau, aandacht voor de kleine details.

Muizenissen

blog 20 april 2021

Grote aandacht voor kleinigheid. Wat als je het resultaat van een opdracht toont en de opdrachtgever reageert met de woorden:”Leuk hoor. Ik ben benieuwd naar het eindresultaat.” Dit was 5 maart. Ik reageerde niet en nog steeds niet. Want, wat betekenen deze woorden? Is het nog niet af? Vind ik het wel af? Is het niet goed? Kent de opdrachtgever mijn werk niet? Verwacht de opdrachtgever iets totaal anders? Kortom ik laat het even sudderen. De afgelopen week met nieuw werk begonnen. Ik zit toch in een periode van overdenking. Dus kon dat er nog wel bij. Er is een proces gaande. Piepklein proces kan ook best olifanten omvang aannemen. Geen punt in atelier Koning.Na een bestelling uit mijn webshop Op Schoorl op de bus te hebben gedaan nog even een rondje om richting iep. Ik zag een ontkiemende boom en een vissekop die dat proces al had doorlopen en heel veel zaad van de iep. Hier om de hoek bij het spoor staat en hele lage iep en zo klein als hij is, zo klein zijn ook de zaadjes. Even als bewijs mijn hand onder een takje gehouden.De miniatuur van muis ligt nu te pletten tussen de prentenboeken in mijn atelier. Morgen nog eens kijken of mini muis groots is, en klaar, af.

Wandel wachten de luxe

blog 19 april 2021

De dag begonnen met het maken van mondkapjes in opdracht en de nabeschouwing van miniatuur collage met muis ook in opdracht. Tijdens het wachten kon ik naast wandelen ook nog winkelen bij Keramikos in Haarlem. Heerlijk een hal vol klei en glazuren. Heel de wagen vol geladen met nieuwe potentie.Die zag ik ook overal waar ik ging vandaag, op mijn wandel wachten ronde, in de bomen, berm, langs het pad en in het park. Vogels op het nest. Alle reigers in het park waren thuis. Toen ik opkeek voelde ik direct een rust van de kraamkamers van de blauwe reigers.Thuis lag er een mooie bos bloesem cadeau. Direct in vaas gezet. Oude koffiekan. Koffie gezet en gezeten.

Naast de noodknop is er licht

blog 16 april 2021

Gisteravond stapte ik iets voor zeven uur de auto in. De radio ging aan en “Lekker, lekker, lekker, lekker lekker lekker lekker lekkeh, …. anderen leven met angst …heeejjjj…, de zon schijnt…… Licht, oh licht. Licht aan het eind van de tunnel.” Het laatste plaatje voor de start van de 3FM awards werd gedraaid ‘De tunnel – Dazzled Sticks‘ werd gedraaid op 3FM. Mooier kan ik het niet timen, zeggen en invullen. Licht aan het eind van de tunnel. Er is licht. De foto’s had ik al gemaakt. De muziek ontbrak alleen nog. Breek het glas van de noodknop. Er is licht.

Hoog in de wolken wil ik zijn

blog 15 april 2021

Helikopter, helikopter, vlieg met me mee omhoog… of zoiets. Lief gebaar van mevrouw waar Mars klust. Ze gaf hem zaden mee, alleen omdat hij haar vertelde hoe ik er zo van hou. Ik ga ze met liefde zaaien. Eerst even uitwaaien aan zee, in Petten dit keer. Twee zoekplaatjes, op eentje is een helikopter te zien en er zit nog een vink te vinken. Ik zag hem, haar eigenlijk, vanwege het geluid dat ze maakte. Zo gezellig als een vink zit te vinken.