Geestelijk vuurwerk

blog 29 november 2021

Terug uit Alkmaar ziet Mars boven het land bij de Kakelepost richting terp Avendorp rook over het land gaan. Ik kijk. Vuurwerk afgestoken. Ik herken het direct van afgelopen zaterdagavond. Toen was precies zo’n wolk achter ons huis te zien. Tuurlijk even afslaan voor een foto. Wat een plaatje.
Ik kon wel wat feestelijks gebruiken na het kapot gaan van mijn keramiek-oven. Gaan er ineens ‘witte wieven’ over het land. Soms is het toch een feest om vuurwerk af te steken. Witte wieven zijn volgens mij in Drenthe geesten of spoken. En volgens mij is vuurwerk juist om dat te verdrijven. Lekker dubbel. Hou ik wel van, van dubbel daar op dat land aan de voet van de terp. Rook en wijnranken. Zijn het direct ook zuivere wijnen.
Naast de drijvende rook zijn details te zien van nieuw werk in het thema ‘Rood’. Ook nog eens alliteratie op het eind. Rood en rollende rook. Lekkerrr, wat een feest om het tij te kunnen keren na een slechte start van een kapotte keramiek-oven. Ook daarvoor is contact met een monteur die binnenkort langskomt.

Alles mag wit

blog 25 november 2021

Fan van wit. Astrid of Ellis vertelde ooit dat toen Hannie, ook de moeder van Brenda, niet lang meer te leven had, ze naar New York gingen. Soort van als laatste wens. Uiteindelijk gingen ze iets van drie jaren achter elkaar. De reserve tijd leek oneindig. Iets van zestien jaren extra heeft ze gekregen. Niet zestien keer naar New York gegaan overigens. Daar in New York bezochten ze op verzoek van Hannie een winkel met alleen maar witte blousejes. Dat maakte indruk op me. Want ik ben dol op wit. Mijn winkel ‘Op’ in Schoorl bestond ook uit kunst met als hoofdkleur wit.
Als kind hing ik mijn kledingkast al vol met wit kant en verfde ik de oranje bloempotten wit. Het witte kant van de antieke poppen van mijn moeder waren en zijn ook favoriet. Onze hond was wit. Onze pony Jaimy was wit. Toen ik Mars dertig jaar terug leerde kennen was zijn opoefiets wit. Ik hou van wit. Echt pure liefde en zelfs een soort van verafgoding. Als ik al weet wat dat is.
Bij Kunstuitleen Alkmaar is er nu een expositie met het thema ‘Wit’. Marianne Roodenburg, curator van de expositie, gaf over ‘Wit’ een lezing. Een jaar terug woonde ik ook een lezing van haar over ‘Blauw’ bij. Deze over ‘Wit’ daar moest ik naartoe. Eerst een rondje door de expositie en daarna de lezing. Als groot fan van wit viel het me tegen. Het was een droge lezing over feiten. Ik miste de passie. Marianne Roodenburg vertelde de feiten wel vol passie en met een vrolijke noot. Toch vond ik hier niet mijn bondgenoot in de liefde voor wit. Wel een mooie expositie bezocht, dat zeker.
De foto’s zijn van het werk van Marjolein Witte, Sander Reijgers, Lieke Zeeman en Maaike Kramer. De expositie ‘Wit’ bij Kunstuitleen Alkmaar is nog tot 8 januari 2022 te bezoeken. Wat hou ik toch van wit.

Daglicht en avondrood

blog 24 november 2021

Twee van mijn thuis-ateliers in gebruik. Het textiel-atelier en het klei-atelier. Plus de keukentafel, want alleen thuis. Dan neem ik heel het huis over voor mijn werk. Ik giet feestdagen bestellingen en borduur voor expositie met thema ‘Rood’. Een foto van de achterkant. Ook weer mooi, die achterkant. De zonsondergang doet ook leuk mee.
Over ateliers gesproken, Hester Wandel kwam een podcast opnemen in mijn atelier. Via deze link ‘Het atelier van’ is het terug te luisteren.

Te gek in Klein Zwitserland Schoorl

blog 21 november 2021

Op uitnodiging van Niels Zwirs gingen Mars en ik naar de opening van zijn expositie in Klein Zwitserland, Schoorl. Een prachtige locatie midden in de bossen op de weg van Schoorl naar Bergen. Galerie Klein Zwitserland volg ik al een tijdje op sociale media en had het nog niet eerder bezocht. Nu wel.
Ik ken het als dependance gekkenhuis van de Willibrordus Stichting. Mijn vriendin Brenda zat, voor ze zelfmoord pleegde, namelijk ook in de opvang van Willibrordus Stichting, wel in Heiloo. In dit gebouw zaten een tijdje de bejaarde gekkies. Vroeger of voorheen was het voor verschillende doeleinden in gebruik. Het was ook een hotel, pension, melksalon, café Dennenlust, opvang voor repatrianten uit Indonesië en restaurant.
Door die voorkennis was de drempel om het gebouw in te gaan wat hoog. Was dit een fijne plek? Of was er ellende? En was daar nog iets van te voelen? Het stonk er op verschillende plekken wel als een malle.  Zweet, pies en iets chemisch.
Wat een mooie exposities zag ik daar. Een goede sfeer. Karakteristieke ruimtes. Genoten van het beeldschone werk van Willem Schotten, de Nederlandse versie van Joseph Cornell. Ook van de kleurrijke romantische glimmers van duo Annelies Horden en Gerda Schimmel, inspirerende witte beelden van  Joop Hollanders, de fijne blauwe installaties van Esther Koeman en het speelse drukwerk van Niels Zwirs. Blij dat ik op de uitnodiging van Niels ben ingegaan. Bij de volgende uitnodiging ga ik weer naar de Duinweg 30 in Schoorl.

Wie inspireert mij? Week drie Kunstvember

blog 15 november 2021

Kunstvember is een initiatief van Babette Hofstede. Week drie: Wie inspireert je en waarom? Teun. Het zit al in de naam van mijn blog: Keep van jute. De ’te’ van jute komt van Teun. Zij is onze dochter en zij inspireert mij enorm. Wie ze is, hoe grappig, mooi, druk, enthousiast, lief, stralend, doorzettend, de dag plukkend, spelend, respectvol, liefdevol, altijd ergens voor te porren, op ontdekkingsreis, dierenvriend, levensgenieter en het mooiste mens van hier tot de sterren en daar voorbij.
Naast Teun word ik geïnspireerd door Joseph Cornell,  Jeroen BoschLenore TawneyAnne ten Donkelaar en recent Nikki Roosma en hun door werk. Hun werk vind ik fantasievol, speels, vol liefde voor het maken. De liefde voor dansen, ritme, herhaling, wit, ei, bloemen, vlinders, de natuur en vogels. Maf, bruut met grappen en grollen. Anders zijn. Het gebruik van materialen die voor het grijpen liggen, dicht bij huis. Onder andere gebruikte materialen, prentenboeken en draad. En het gebruik van schijnbaar eenvoudige (handwerk)technieken inspireert. En een van binnen gek hoofd hebben. Een hoofd vol met fantasie en talent. Dat inspireert, motiveert me en geeft moed.
Wat volgens mij een overeenkomt is dat ze allemaal werk willen maken omdat het van binnen uit komt. Maken wat hun bezighoudt. Hoe klein het thema ook is. Of dat het er toe niet doet. Maakt weinig uit of heel de wereld om hun visie staat te springen (ik dicht het ze gewoon toe). Ook bewonder ik ze omdat ik denk dat ze afwijken. Net even anders zijn. Een beetje imperfect. Mooi en inspirerend.
Eigenlijk geven de personen mij reminders wat mij inspireert en drijft: liefde, schoonheid, bloemen, puur, natuur, vogels, wit, kleur, eenvoud, herhaling, humor en imperfectie.
Over imperfectie geschreven. Na het commentaar van Belgische kunstenaar Danny Devos op mijn werk tijdens mijn eindexamenbeoordeling Rietveld academie afdeling VAV (Voorheen Audio Visueel) heb tien jaar lang geen beeldende kunst meer gemaakt. Toen pas was ik genoeg gefrustreerd van mijn jeukende handen en klaar om beeldende kunst te maken. Want dat is wat ik wil en doe. Vanuit liefde en aandacht schoonheid creëren.
Gelukkig zijn er veel mooie mensen zoals hierboven beschreven. Zij zijn het lichtpuntje. Daar ligt mijn focus. Mooi en inspirerend.