Poets en uil

Geïnspireerd door de uil van gister op de Dam en het terug zien van een door mij gemaakte mini bij Maartje Jaquet, borduurde ik, of ben ik begonnen aan collage met, een uil.
Ik pies er niet over, ik verf en poets. In het ateliercomplex waar ik nu zit zijn we een takenlijst aan het opstellen, ik nam alvast een voorproefje met ramen lappen en wc’s poetsen. Omdat ik weer terug ben in mijn vorig atelier, die ik in juni een aantal weken onder handen nam, met sop en witte muurverf, hoef ik dat niet meer te doen. Toch is er behoefte om het wat naar mijn hand te zetten. Al nam ik me nog zo voor om dat niet te doen. Gewoon gaan zitten en niet achter je kijken, daar waar anderen vuil maakten. Toch maakt dat soms je hoofd ook schoon, schoonmaken niet perse, maar rondkijken in een schone ruimte. Met name de ramen, zo’n zonsondergang wil je toch goed kunnen bekijken.